Photo Dynamic therapy (PDT)

Photodynamic therapy یک روش درمانی برای سرطان است که در آن دارویی که به نور حساس است و اصطلاحا به آن photosensitizer یا photosensitizing agent گفته می¬شود به بیمار تزریق می¬شود. این دارو به طول موج خاصی از نور حساس بوده و در زمان تابش آن طول موج به دارو، اکسیژن تولید شده و سلول¬های همسایه خود را نابود می¬کند. البته عمق نفوز طول موج¬های مختلف در بدن متفاوت است و برای درمان بخش¬های مختلف بدن نیاز به داروها و طول موج¬های مختلفی است. این دارو در خون تزریق شده و توسط تمامی سلول¬های بدن جذب می¬شود اما در سلول¬های سرطانی مدت طولانی¬تری باقی می¬ماند. بعد از 24 تا 72 ساعت بعد از تزریق، تومور سرطانی تحت تابش نور قرار گرفته و با آزاد شدن اکسیژن فعال از دارو، سلول¬های تومور کشته می¬شوند. همچنین از دو روش دیگر نیز این دارو موجب از بین رفتن و کوچک شدن تومور می¬شود. اول آن که با باقی ماندن بیشتر این دارو در سلول، دارو مانع رسیدن مواد مغزی به سلول¬های سرطانی شده و دوما این دارو از نظر سیستم ایمنی محاجم شناخته شده و سیستم ایمنی به سلول¬های سرطانی حاوی این دارو حمله می¬کند. طول موج مورد نظر را می¬توان با استفاده از منابع نور لیزر یا منابع نور دیگر تولید نمود. در صورت استفاده از لیزرهای فیر نوری می¬توان نور را با استاده از فیبر نوری دقیقا به ارگان مورد نظر هدایت نمود مثلا با استفاده از آندسکپ وارد ریه یا نای نمود و مستقیما به سلول سرطانی تاباند. از LED ها می¬توان برای سرطان¬های سطحی مانند سرطان پوست استفاده کرد. طول موج نور بین 630 تا 800 نانومتر بوده و از 5/0 تا 5/2 وات توان دارد. این روش از نوع درمان سرپایی بود و قابل تکرار است و نیازی به درمان همزان دیگری مانند جراحی، رادیوتراپی و شیمی درمانی ندارد. همچنین این روش برای درمان لکه¬های پیری، روزاسه و آکنه نیز استفاده می¬شود. روش دیگری به نام Extracorporeal photopheresis (ECP) وجود دارد که در آن خون بیمار توسط دستگاه خارج شده با ماده حساس به نور ترکیب شده و به آن نور تابانیده شده و مجددا به داخل بدن بیمار بازگردانده می¬شود. این روش برای سرطان خون استفاده می¬شود. سازمان غذا و دارو آمریکا U.S. Food and Drug Administration (FDA) تایید نموده که این روش کاملا موثر بوده و تاثیرات پوستی بسیار کمی دارد و می¬توان برای سرطان¬های که راه درمان دیگری ندارند از آن استفاده نمود. ماده حساس به نور معمولا در این درمان porfimer sodium یا Photofrin نام دارد که از آن برای درمان سرطان مری و non-small cell lung cancer استفاده می¬شود. از محدودت¬های این روش می¬توان به این اشاره نمود که نور نمی¬تواند تا عمق بیشتر از یک سانتی متری بافت برسد درنتیجه این روش تنها برای سرطان¬های مربوط ب پوست و سرطان¬های که از طریق مجاری بدن به تومور دسترسی باشد قابل اجرا است. این روش برای تومورهای بزرگ دارای بازدهی کمتر است به دلیل این که نور کمتر به داخل این تومورها راه پیدا می¬کند و همچنین به دلیل منطقه¬ای بودن این روش برای تومورهای جابه جا شونده کاربردی ندارد. porfimer sodium باعث حساس شدن چشم و پوست به نور به مدت 6 هفته می¬شود و به بیمار توصیه می¬شود به مدت 6 هفته در معرض نور خورشید و نور شدید نباشد. همچنین این درمان ممکن است مقدار کمی از بافت¬های سالم را نیز از بین ببرد و ممکن است باعث سوزش، بادکردگی و زخم شدن در بافت¬های سالم اطراف تومور شود. دیگر آثار جانبی این درمان به محل استفاده بستگی دارد و می¬تواند باعث سرفه، درد شکم، تنفس دردناک یا نفس تنگی داشته باشد. اثرات جانبی موقتی هستند.¬ در آینده این درمان بسیار گسترده تر خواهد شد. در حال جاضر تحقیقات کلینیکی برای درمان سرطان-های مانند


> prostate cancer
> breast cancer
> lung cancer
> Head cancer
> neck cancer
> colorectal cancer
> oesophageal cancer


در حال انجام است. برای درمان لکه¬های پوستی و آکنه از ماده دیگری به نام لووان استفاده می¬شود. این درمان در یک جلسه انجام گرفته و در آن لووان 15 تا60 دقیقه روی صورت مانده و بعد از آن مدت 8 تا 10 دقیقه تحت تابش نور قرار می¬گیرد. این روش برای درمان آفتابسوختگی، چین و چروک، رنگ پریدگی استفاده می¬شود. کاربردهای این وسیله به شدت در حال افزایش بوده و در افق دیدگاه کاربردهای آن درمان سرطان¬هایی مانند تومور مغزی، سرطان پروستات، دهانه رحم، حفره صفاقی، کبد، سرطان سینه و ... در حالت¬های خوش خیم و بدخیم درمان سخت شدن و ناکشسانی سرخ رگ¬ها وجود دارد. همچنین محققان در حال یافتن ماده فعال نوری موثرتر و قویتری هستند.