عوامل موثر فردی  بر لیزر حذف موهای زائد

عوامل موثر فردی بر لیزر حذف موهای زائد


ادامه از قسمت اول

قسمت دوم

تیپ پوستی 

لازم است برای استفاده مطمئن از لیزر حذف موهای زائد(با هر طول موج) برای افرادی که دارای پوست­ تیره هستند، لازم است جوانب احتیاط رعایت گردد. مطالعات بالینی در تیپ پوستی 6-4، افزایش میزان ملانین اپیدرم را نشان می دهد که به عنوان یک کروموفور رقیب برای ملانین در غلاف مو و ساقه مو (shaft) عمل می ­کند. این عوامل منجربه افزایش فرکانس عوارض جانبی می شود. اکثر پزشکان برای به حداقل رساندن عوارض جانبی از چگالی انرژی پایین­ استفاده می ­کنند که این عمل می­تواند باعث کاهش کارایی لیزر موهای زائد شود.

لیزر Nd: YAG پالس بلند، به دلیل داشتن طول موج بلندتر، برای افراد با پوست تیره و پوست برنزه، پیشنهاد می شود. تراکم زیاد کروموفور رقیب در اپیدرم برای بیماران با تیپ پوستی 6-5 از جهت ایمنی یک مشکل برای لیزر حذف موهای زائد است. طول موجی که کمتر توسط ملانین جذب می شود، ممکن است از نظر بالینی تاثیر کمتری داشته باشد زیرا کروموفور هدف برای لیزر حذف موهای زائد، ملانین در غلاف مو و برآمدگی (Bulge) است. در مطالعه ­ای گزارش شده است که لیزر دایود به دلیل نفوذ پرتو آن به عمق درم(Dermal)، عملکرد بهتری نسبت به لیزر الکساندرایت دارد. لیزر Nd: YAG پالس بلند در مقایسه با نور پالسی شدید (IPL) مؤثرتر است که این مطلب توسط پزشکان و محققین نیز گزارش شده است. برای افرادی که دارای انواع پوست تیره هستند، لیزر موهای زائد با پالس کوتاه و چگالی جریان بالا ایمنی بیماران به خطر می افتد، همچنین اثر بخشی آن کاهش خواهد یافت.

پوست برنزه

در طی انجام عمل لیزر موهای زائد برای افراد دارای پوست برنزه عوارضی مانند سوختگی اپیدرمی درجه اول یا درجه دوم با طول موج کوتاه نیز ممکن است بوجود آید. برخی از پزشکان برای جلوگیری از سوختگی، مجبور به استفاده از چگالی جریان پایین برای لیزر حذف موهای زائد هستند. گزارش هایی مبنی بر سوختگی درجه یک و درجه دو وجود دارد که نشان دهنده نتیجه ی استفاده از لیزر با چگالی جریان نیمه بهینه با طول موج کوتاه است. این محدودیت لیزر حذف موهای زائد برای افراد دارای پوست تیره می باشد، زیرا اثر کاهش مو درمقابل سوختگی اپیدرم(Epidermal) حاصل می ­شود.

 نوع و رنگ مو

موهای ترمینال(بلند، خشن، رنگدانه دار) نه موهای ظریف و بدون رنگدانه برای لیزر موهای زائد مناسب هستند زیرا انرژی ایزر را بیشتر جذب می کنند. زمانی که موهای هدف دارای غلظت بالایی از کروموفورها باشند، لیزر موهای زائد می تواند اثر بخش باشد. موهای ضخیم ترمینال در مقایسه با موهای ریز و باریک که رنگ کمتری دارند گزینه ­ی خوبی برای کاهش مو با بهترین اثر و درمان های متعدد هستند، به عبارتی موهایی با قطر کمتر از 30 میکرون برای لیزر موهای زائد مناسب نیستند. هنگامی که موهای ظریف و بدون رنگدانه یا موهای نازک تحت درمان قرار می گیرند به علت کم بودن کروموفور در آن ها، ممکن است نتیجه ی  ضعیفی حاصل شود. این امر در هنگام درمان مناطقی مانند بالای لب به دلیل جذب کم انرژی لیزر توسط کروموفور موهای نازک صادق است.

رنگ شدگی مو

ملانین کروموفور انرژی لیزر را جذب می کند. در عمل لیزر حذف موهای زائد با لیزر افراد دارای موهای سیاه، قهوه ای، قرمز، تیره یا بلوند به نتایج طولانی مدت می رسند اما افرادی که موهای بلوند روشن یا سفید دارند تا 12 هفته فقط کاهش موقت مو را تجربه می کنند. اغلب در بیماران دارای موهای تیره، تغییرات قابل توجهی در نتایج درمانی مشاهده می شود. بیشتر بیماران دارای موهای قهوه ای یا سیاه بعد از یک دوره درمان، تاخیر 2 تا 6 ماهه در رشد مجدد موها خواهند داشت. اگرچه ریزش دائمی مو برای همه بیماران پیش بینی نمی شود، اما از تراکم و ضخامت مو کاسته می شود. موهای سفید و خاکستری فاقد ملانین بوده و پاسخ مناسبی به لیزر موهای زائد نمی دهند. درچنین موهایی لیزر Nd: YAG به دلیل وابستگی ضعیف به ملانین، نسبت به لیزر الکساندرایت و نور پالسی شدید اثر کمتری دارد. این موضوع نشان دهنده نقش کروموفورها در تعیین واکنش موها به لیزر است. برخی از مطالعات نشان داده­ اند که کروموفورهای خارجی استفاده شده از قبیل سیستم محلول سوسپانسیون کربن موضعی باعث کاهش موقت در موهای سفید یا خاکستری می شود. این نتایج حاکی از آن است که درمان فوتودینامیکی ممکن است به ماتریس مو بدون رنگدانه آسیب بزند (به سلول های غیربنیادی یا پاپیلای پوستی آسیب نمی رساند). درمان مكرر فوتوديناميك ممكن است از طریق اثر گذاری بر سلول هاي بنيادي برآمدگی يا پاپيلاي پوستي در توانمندی بازسازی مو اختلال ایجاد کند. با توجه به مطالعه دکتر شین و همکارانش ممکن است بتوان با استفاده از روش فتودینامیکی (جدول 2 و 3 ) موهای بدون رنگدانه را حذف کرد.

مرحله چرخه رشد مو 

موهای در فاز اولیه آناژن بیشتر مستعد درمان با لیزر هستند. مناطقی از بدن که درصد موی آناژن بالایی دارد برای لیزر حذف موهای زائد مناسب هستند. پس از یک جلسه درمان با لیزر، ممکن است رشد مجدد موها 6 یا 8 هفته به تأخیر بیافتد. جلسات بعدی درمان با فواصل بسیار کوتاه نتیجه ضعیفی دارد. فرد با در نظر گرفتن چرخه ی رشد مو در نواحی مختلف بدن، باید جلسات بعدی درمان را برنامه ریزی کند. طول دوره آناژن در نواحی مختلف بدن متفاوت است. فاصله مطلوب بین جلسات بین 1تا2 ماه است و این بستگی به ناحیه بدن دارد. انجام فرایند لیزر حذف موهای زائد در فواصل کوتاه منجر به زمان ناکافی برای شروع فاز آناژن می شود که ممکن است اجازه جذب انرژی لیزر در غلاف مو(bulb) یا برآمدگی مو(bulge) را ندهد. فواصل طولانی مدت منجر به انتقال عمیق تر غلاف آناژن به زیر جلدی می­ شود، بنابراین در استفاده از لیزرهای با طول موج کوتاه، اثر بخشی کاهش می یابد.

در صورتی که مو در مرحله اولیه آناژن باشد، معاینه آن دشوار است که این از نظر بالینی یک محدودیت محسوب می شود. چگونگی امکان انتشار انرژی کافی در برآمدگی(bulge)، یک معضل است. ورم(Edema)  و التهاب پوست(Erythma تنها ویژگی های بالینی هستند كه می توانند به ارزیابی نتیجه مطلوب كمك كنند. ناحیه تحت درمان دارای رشد مو با تراکم بسیار بالا، در مقایسه با ناحیه رشد مو با تراکم پایین نتیجه بهتری دارد، (جدول 2 و 3 ).